Emperor's Clothes

Τα ρούχα του βασιλιά

Τα ρούχα του βασιλιά

Share:

Τα ρούχα του βασιλιά

Η υπόθεση του κορωνοϊού που από την αρχή του 2020 έχει αλλάξει ριζικά της ζωή μας, σε σημείο που ποτέ κανείς μας δεν θα το φανταζόταν, βλέπουμε ότι παίρνει πλέον χαρακτηριστικά μιας μόνιμης – έκτακτης κατάστασης η οποία τείνει να μεταβάλει συνολικά την καθημερινότητα διεθνώς αλλά και τον ίδιο τον πολιτισμό όπως τον γνωρίζαμε ώς τώρα. Ο καταθλιπτικός μονόλογος της εξουσίας επιτάσσει πλέον την υποταγή της κοινωνίας στις προτεραιότητες κάποιου αόρατου εχθρού, για τον οποίον δεν δικαιούται κανείς να ρωτάει ή να αμφισβητεί τους τρόπους αντιμετώπισής του που μας επιβάλλονται. Το ζήτημα πλέον είναι οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό ταυτόχρονα, όμως καμμία πολιτική ή άλλη δύναμη στην πατρίδα μας δεν δείχνει διατεθειμένη να ασχοληθεί καν! Είτε πρόκειται για ανεπάρκεια είτε για συνενοχή, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η ελληνική κοινωνία, που μαστίζεται ήδη από τόσα επείγοντα προβλήματα, υπονομεύεται με έναν πρωτοφανή, νέο τρόπο και δεν διαθέτει κανέναν εκφραστή ή δηλωμένο σύμμαχο.

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Με το ανωτέρω σκεπτικό σχηματίστηκε μία ομάδα Ελλήνων που συμμερίζονται την αγωνία για το αύριο της χώρας αλλά και της Οικουμένης, ώστε να εκφράσει υπεύθυνα το μεγάλο εκείνο κομμάτι της κοινωνίας μας που αμφισβητεί το πανταχού παρόν αφήγημα της «πανδημίας» και να επηρρεάσει τα επερχόμενα, όσο αυτό είναι εφικτό. Άνθρωποι ειδικοί και μη, πολιτικοποιημένοι με τον έναν ή άλλο τρόπο (αλλά βεβαίως μακράν του κομματικού συστήματος) θα προσπαθήσουμε – μέσῳ του Διαδικτύου προς το παρόν – να φωτίσουμε τις όψεις του φαινομένου που μένουν στη σκιά. Οι αναφορές μας θα είναι μεν διεθνείς αλλά η επικέντρωσή μας θα έχει να κάνει με την ελληνική πραγματικότητα. «Και ποιοι είστε εσείς που θα αμφισβητήσετε την κατάσταση;», θα έλεγε κανείς. Η απάντηση είναι πως και στο παραμύθι του Άντερσεν ένα παιδί ήταν εκείνο που φώναξε ότι ο βασιλιάς ήταν γυμνός, ενώ όλοι οι άλλοι αποθαύμαζαν τα ανύπαρκτα νέα του ρούχα.

Τρεις είναι οι πλευρές της καθεστωτικής αφήγησης και πρακτικής που πρέπει να αποκαθηλωθούν: η ιατρική (μη) αντιμετώπιση, η στατιστική παρουσίαση και τα μέτρα που επιβάλλονται για την αντιμετώπιση της κατάστασης.

ΙΑΤΡΙΚΗ

Οι μύθοι του συστήματος εξουσίας περιγράφουν την αδυναμία αντιμετώπισης του ιού, την εφεύρεση των «ασυμπτωματικών» φορέων, την ανυπαρξία ανοσίας, την βασιμότητα των PCR τεστ, την βεβαιότητα για το επερχόμενο δεύτερο κύμα, την επικέντρωση των ελπίδων στο μελλοντικό εμβόλιο. Στον ιστοχώρο μας θα παρουσιάσουμε τον πλούσιο, τεκμηριωμένο αντίλογο από σοβαρούς ανθρώπους της δουλειάς, όχι χαρτογιακάδες των υπηρεσιών.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ

Παρότι η Στατιστική είναι γνωστή για τις μαγικές εικόνες που μπορεί να παρουσιάσει, στην προκειμένη περίπτωση η εξαπάτηση έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις. Πρώτο βήμα η καταγραφή όλων των θανάτων με κορωνοϊό ή από κορωνοϊό σαν να προήλθαν από κόβιντ. Αλλά αυτό το τελευταίο ακόμη και χωρίς διενέργεια τεστ, όπως έγινε σε πολλές περιπτώσεις κατά κόρον, απλά βάσει εικασίας! Επίσης η ελλιπής εικόνα των στατιστικών που προβάλλονται από τα ΜΜΕ αναφορικά με στοιχεία σημαντικά (γεωγραφικής κατανομής, κοινωνικής κατάστασης κτλ), ενώ λείπουν παντελώς επιμέρους στατιστικά που θα φώτιζαν το τοπίο.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η πολιτική διαχείριση του ζητήματος, πανομοιότυπη παγκοσμίως (λόγω του ΠΟΥ ή των χορηγών του;), είναι αυτή που φέρνει καθημερινά το «1984» του Όργουελ κοντύτερα. Βασισμένη στις δύο ανωτέρω πτυχές, που η εξουσία διαμορφώνει παρασκηνιακά, απαιτεί από τους πολίτες να εγκαταλείψουν εν λευκώ στα χέρια της την οικονομική τους επιβίωση, τις στοιχειώδεις ελευθερίες τους και την κοινωνική τους υπόσταση. Για να μη …νοσήσουν!

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Γιατί όμως οι πολίτες δεν αντιδρούν; Πέρα από τις συνήθεις αιτίες, της ιδιώτευσης και των συσσωρευμένων προσωπικών προβλημάτων, είναι εν μέρει ο φόβος (για όσους πείστηκαν από την άνωθεν, αδρά πληρωμένη ρητορική) αλλά και το βόλεμα μεγάλης μερίδας της κοινωνίας. Ο δημόσιος τομέας διατήρησε μέχρι τώρα τις απολαβές του παρότι εργάστηκε ελάχιστα. Τα σχολεία λ.χ. έμειναν κλειστά για ένα τρίμηνο, οι εξετάσεις ματαιώθηκαν και τα εξ αποστάσεως μαθήματα ήταν απλώς ένα αμελητέου αποτελέσματος πρόσχημα της διοίκησης. Οι δημόσιες υπηρεσίες λειτούργησαν με το μισό προσωπικό, εκ περιτροπής, συχνά μόνο με ραντεβού. Ακόμη και τα δημόσια νοσοκομεία που δεν ήταν νοσοκομεία αναφοράς υπολειτούργησαν επί μήνες. Αλλά και στον ιδιωτικό τομέα κάποιοι τυχεροί ή διαπλεκόμενοι εξασφάλισαν χρηματοδοτήσεις που ενίοτε ξεπερνούσαν και το εισόδημά τους. Με δεδομένη την μείωση των εξόδων, αφού «μέναμε σπίτι», μια σημαντική μερίδα της κοινωνίας δεν είδε καθόλου αρνητικά την περίοδο της «πανδημίας». Όμως πολύ γρήγορα όλα αυτά θα ανατραπούν, καθώς δεν μπορεί το κράτος να στηρίζει μια άεργη κοινωνία και ήδη τα μηνύματα από την ΕΕ για δανεικά υπό μνημονιακούς όρους δείχνουν το αύριο.

ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

Σήμερα πάμε πλησίστιοι για πλήρη εκφασισμό της κοινωνίας. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είδαμε στην Αυστραλία, όπου δρακόντια μέτρα επεβλήθησαν με Στρατό στους δρόμους στην πολιτεία της Βικτώρια μόλις καταγράφηκε ο πρώτος νεκρός μετά την 23η Μαΐου και τους …2 του Ιουνίου. Αυτά σε μία χώρα που έχει υποτετραπλάσια αναλογία θανάτων κορονοϊού από τη χώρα μας! Στην πατρίδα μας μηδενίσαμε τον αιμοδότη μας τουρισμό, επιβλήθηκε η μάσκα για όλους σε κάθε κλειστό χώρο, σύντομα ΚΑΙ σε ανοικτό, επίκειται ματαίωση των εορτασμών του Δεκαπενταύγουστου! Κι όλα αυτά χωρίς την παραμικρή τεκμηρίωση για την αναγκαιότητα των μέτρων αυτών, σε μια ιδιότυπη δικτατορία των «ειδικών»!

Previous Article

Hydroxychloroquine Is ‘the Key to Defeating COVID-19’, Says Yale Epidemiologist

Next Article

Ο Ντιντιέ Ραούλ ξεσπά: Κάποιοι ειδικοί έχουν συμφέροντα στην Gilead και το remdesivir

Σχετικά Άρθρα